|
Straf werkt alleen echt als het direct, bij de aanzet van
de eerste keer dat de hond bepaald gedrag vertoont en nog vóórdat
de hond zijn doel bereikt heeft gegeven wordt. In alle andere
gevallen is het eigenlijk mosterd na de maaltijd.
En dan moet het ook nog aan de volgende voorwaarde voldoen:
- Straf werkt alleen als het door degene die het ondergaat ook
als straf ervaren wordt en dat is negen van de tien keer niet
zo. De hond voelt bijvoorbeeld wel een ruk aan zijn nek met
de slipketting en zal dat niet prettig vinden, maar laat zich
er niet door weerhouden dat te doen wat hij van plan was. En
de volgende keer dat hij hetzelfde wil doen, houdt hij rekening
met die ruk aan zijn nek, stelt zich er op in, ondergaat die
ruk en doet vervolgens alsnog waar hij zin in heeft.
Heeft het straffen dan gewerkt? Nee dus, de hond heeft geleerd
er rekening mee te houden en het er voor over te hebben, omdat
dat wat hij wil bereiken veel meer oplevert dan dat de ruk aan
de riem hem pijn doet.
Harder trekken, zodat het hem pijn genoeg doet, zou je dan wellicht
denken…
Ja, dat zou kunnen, maar bedenk daarbij het volgende:
- Door de hond te straffen maakt u hem vooral duidelijk wat
u niet van hem wilt en geeft u de hond niet de gelegenheid om
gedrag te vertonen dat u wel wilt zien. Want een gestrafte hond
is een gestresste hond en een gestresste hond is niet in staat
om te leren.
- Straffen beperkt de hond om zich vrij te gedragen. Hij zal
initiatief nemen vermijden, omdat hij er rekening mee houdt
dat hem iets onaangenaams te wachten staat; de dreiging van
straf ontneemt hem de lust en de mogelijkheid om nieuwe dingen
te leren.
|
 |
- Straf moet zonder uitzondering consequent en op het juiste
moment gegeven kunnen worden. Want als uw hond de kans krijgt
om het gedrag waarvoor u hem normaal gesproken zou straffen
ongezien en dus ongestraft te vertonen, zal hij, als dat gedrag
hem voldoende oplevert, altijd op zoek zijn naar de momenten
waarop hij dat gedrag toch uit kan voeren.
En als u uw hond pas straft nádat hij het strafbare feit
al gepleegd heeft, zal hij niet begrijpen wat hij nu eigenlijk
verkeerd heeft gedaan, raakt in verwarring en zal voortaan bij
u in de buurt op zijn hoede zijn, omdat u naar zijn idee elk
moment 'naar hem uit kan vallen'.
- Straf kan aan degene die het geeft, of zelfs aan een hele
omgeving, voor de hond een dusdanig negatieve lading geven,
dat de hond bij die persoon in de buurt of in die specifieke
omgeving een constante dreiging ervaart en zich niet veilig
meer voelt.
- Straf gaat ten koste van de band met uw hond. U als baas
hoort de hond veiligheid en vertrouwen te bieden; dat is wat
het verzorgen van een hond, naast het geven van eten en drinken,
inhoudt. Door hem te straffen beschaamt u zijn vertrouwen en
ontneemt hem zijn veiligheid.
- Straf kan als beloning gaan werken. Als u uw hond slechts
dan aandacht geeft, wanneer hij iets doet dat hij niet mag,
maar zelden of nooit als hij juist erg braaf is, wordt 'stout
zijn' voor uw hond een manier om uw aandacht te krijgen. Dat
de aandacht die hij krijgt, negatieve aandacht is, maakt hem
dan niet meer uit; beter dat dan genegeerd worden.
En als u bij dit alles ook nog in gedachte houdt dat veel mensen
vooral straffen uit onmacht en frustratie omdat hun hond niet
doet wat ze willen, wordt het dan niet eens tijd om het corrigeren
van uw hond overbodig te maken door voortaan gewenst gedrag te
belonen en ongewenst gedrag te negeren??!
|
